آنک در چه زاد و در آب سیاه

این بیت  از مثنوی مولانا می‌گوید کسی که از ابتدا در محیطی محدود، تاریک یا پست بزرگ شده و فقط همان فضا را تجربه کرده، نمی‌تواند زیبایی‌ها و سختی‌های دنیای بزرگ‌تر را درک کند.

«کسی که در آب تیره و جای بسته به دنیا آمده و رشد کرده، چه می‌فهمد لذت دشتِ باز و سختیِ افتادن در چاه چیست؟»

این بیت معمولاً کنایه از انسان‌های ناآگاه یا محدودالفکر است؛ یعنی کسی که تجربه، آگاهی یا دید وسیعی ندارد، ارزش آزادی، معرفت یا حتی سختی‌های عمیق زندگی را نمی‌فهمد.

در واقع شاعر می‌گوید:

آدمِ محدود، نه لذتِ بزرگی را می‌فهمد و نه عمقِ رنجِ واقعی را.

The post آنک در چه زاد و در آب سیاه appeared first on یادداشت های یک دیجیتال مارکتر.